متن شعر:

تصنیف بنان

ای دو چشم خون فشانم

آتش فشانی آخر به جانم

بخت گردون گشته وارون

کردند و آخر بی خانمانم

–

گفتم بی حد گلبنی دارم

چهره ماه روشنی دارم

من چه دانستم کین برگ خزان

تا چشم بستم بنم کردم پشیمان

خوردم خون دلم را

بردم برگ گلم را

—

دلی به جا ماند و تنی غرقه بخون آخر

چه ماند از عشق و در جهان غیر جنون آخر

ای همی دیگر هم بی تو راه این بود

حاصل سرمستی زین سرا این بود

زان بیداری – زین خونباری

حاصل مارا